هیچ جوابی برای این سوال ندارم ولی دلم از خشم پر است وقتی این همه بیداد این حرامیان را میبینم. میدانم که هیچ نیروی خارجی دلش برای هموطنان من نخواهد سوخت و هر هجوم نظامی به ایران عواقبی دارد جبران ناپذیر ولی بعضی وقتها با خود میگویم شاید سرنگونی این ظالمان با هجوم نیروی خارجی تنها راه باقیمانده برای رهایی ملتم باشد. پر از خشمم و خشم با منطق جور در نمیاید. نمیدانم....
Inscription à :
Publier les commentaires (Atom)
Archives du blog
-
▼
2010
(95)
-
▼
juin
(25)
- حسین شریعتمداری چند ماه دیگر: فرزندان راستین داریو...
- با این اپوزیسیونی که نماینده اش مهاجرانی و کدیور ...
- نصیحتهای یک مادر به فرزند در ۳۰۰ سال دیگر: پسرم ب...
- میگویند سازمان جانبازان انقلاب اسلامی در صد معلول...
- اگر به سلامت خود علاقه مندید حداقل یک روز در هفته ...
- باید فکری به حال جوانمرگ شدن لینکهای سیاسی کرد.
- خشت اول چون نهد معمار کج تا ثريا مي رود ديوار کج
- تنها ماموریت ناوگان آمریکا باز کردن دربهای بهشت اس...
- من با سرنگونی حکومت اسلامی ولو از طریق حمله نظامی ...
- رودر رویی خامنهای با حضرت محمد در وسط پل سراط
- بیایید تصویر خونین ندا را به ادارات دولتی و پایگاه...
- وزارت ورزش جمهوری اسلامی به داور بازی آمریکا - اس...
- چند کلام با منتقدان دو آتیشه نیک آهنگ
- آیا با آویزان کردن بسیجیها و لباس شخصیها بر ت...
- شیطان را گفتند خامنهای را چگونه یابی، گفتا افسوس...
- یک سوال: ادامه حکومت اراذل بهتر است یا حمله خارجی؟
- تا پول مفت نفت هست این رژیم عوض نخواهد شد
- رژیم اشغالگر اسلامی بر روی تربیت سگهای دست آموز سر...
- دیکشنری سبز
- حتی نصرالله لبنانی هم فهمیده اینها رفتنی هستند
- اگر رژیم ۲۲ خرداد سقوط نکرد نیایید لینک نا امیدان...
- جمهوری اسلامی بای بای، جمهوری ایرانی سلام
- علی خامنهای یک بار فیلم آخرین سخنرانی ات را تنه...
- اندر حکایت ریزش اراذل طرفدار حکومت اسلامی
- موسوی دوستت داریم
-
▼
juin
(25)
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire