از ندا‌ها و سهرابها خجالت میکشم وقتی‌ میبینم حضور یا غیبت مصلحی شده مشغله فکری ام

واقعا از خودم خجالت میکشم. این را فقط و فقط دارم برای خودم میگویم، لطفا کسی‌ به خودش نگیرد. یک سال و اندی پیش چه درگیری‌های فکری داشتیم و الان چه؟ بیایید قبول کنیم که جنبش سبز کمی‌ به خواب رفته و کسی‌ را که خواب است باید اول بیدارش کرد. بجای تمرکز بر راهپیمایی‌های عظیم و اعتراضاتی مثل مصر و سوریه بیایید ببینیم چطور میشود جنبش را زنده نگاه داشت. باز هم میگویم که ایران حکم کشور اشغالی را دارد و در کشور اشغالی باید به نیروهای اشغال اگر ضربه وارد کرد. این ضربه وارد کردن هم بدون کمی‌ چاشنی‌ خشونت امکان پذیر نیست.